 De geschiedenis van de mosselvisserij
Sinds mensenheugenis maken mosselen deel uit van het voedselpakket van de Nederlandse kustbewoners. Op de droogvallende zandplaten bij eb, langs de Waddenzee en de Zeeuwse wateren, lagen de mosselen voor het oprapen. Verder viste men ook op de vrije mosselbanken. Al in de vijftiende eeuw ontdekte men dat mosselen die in een te grote hoeveelheid waren opgevist, dicht bij huis weer overboord gezet konden worden om tot een later tijdstip te bewaren. Intussen groeiden deze mosselen gestaag en verbeterde de smaak. De basis voor een commerciële mosselvisserij in Zeeland was hiermee al vroeg gelegd.
De hedendaagse mosselcultuur is ontstaan door onenigheid tussen vissers onderling en de overbevissing van de Zeeuwse wateren. De groeiende vraag naar mosselen heeft er uiteindelijk toe geleid dat in 1825 de 'wilde' mosselvangst bij Koninklijk Besluit aan banden werd gelegd. Er kwam plaats voor een meer gestructureerde mosselvisserij. De vissers moesten zich houden aan regels met betrekking tot de periode van de vangst, de vismethode en de grootte van de aangevoerde mossel. Middels loting kregen vissers percelen (kweekgronden) toegewezen. Sinds 1870 worden de kweekgronden door de overheid verpacht.
|
|
Voorwoord
Wat is een mossel?
De kustgebieden
De Oosterschelde
De waddenzee
De geschiedenis
van de mosselvisserij
Huidige mosselcultuur
De mosselveiling in Yerseke
Verwaterplaatsen,
natte pakhuizen en
lekvrije verpakkingen
Hangcultuurmosselen
Kwaliteit van mossel en water
Oog voor de natuur
Mosselen en gezondheid
|
